deze maand
 
Hai!
 
In dit nummer van betrokkenuitvaartenTips:
 
berichtje van Gita
 
hoofdartikel
 
 
eZine nr. 2, jaargang 2021
Juni eZine van
betrokken uitvaarten.
 
Verschijnt onregelmatig.
Je ontvangt dit eZine omdat je je
opgegeven hebt als abonnee.
Met de link onderin deze
mail kun je je abonnement opzeggen of wijzigen.
 
Deel de tips en verhalen!
Stuur dit eZine alsjeblieft
door aan iemand voor wie
deze informatie ook
waardevol is.
 

beste lezer, 
 
Vanaf augustus vorig jaar heb ik mijn tuin coVlinder op de echinaceampleet leeg getrokken, nieuwe schuttingen geplaatst en de hele tuin opnieuw ingericht en deels bestraat.  Geinspireerd door Piet Oudolf heb ik er een bloementuin van gemaakt met heel veel vaste planten. Het is inmiddels een plaatje geworden. De planten groeien als kool en de hommels, bijen en vlinders weten de bloemen te vinden. Ik geniet er elke dag van.
 
Mijn achtertuin
 
Vandaag is de eerste dag van de enorme versoepelingen. Ik verheug me op de zomer.
 
Begin dit jaar, tijdens de lockdown en de avondklok, werd ik gevraagd de uitvaart te doen van een kunstenaar, wonend in het centrum van Den Haag. De schoonheid van deze uitvaart in al zijn eenvoud zal ik niet snel vergeten. Het verhaal van "de man die zelf een schilderij" werd is er een impressie van.
 
Veel leesplezier en ik wens jullie een hele fijn zomer toe !.
 

de man die zelf een schilderij werd
 
In de binnenstad werd de vale, afbladderende voordeur voor mij open gedaan door de nicht van de kunstenaar. In het halletje dat ik betrad stonden gevulde kartonnen dozen. Voor het trapgat hing een vaal, half vergaan, groen-bruin gordijn, aan elkaar gehouden met duct tape. Ik hield het gordijn opzij. Langs de rand van de trap lagen volledig gedroogde stokrozen. Honderden zaadjes ervan lagen tussen het stof langs de randen van de trap naar boven.
 
Het huis van de kunstenaar stond boordevol. Het was een geordende chaos. De kunstenaar had precies geweten waar alles lag en stond. Ik wade door stoelen, boodschappen karretjes, schilderijen, lappen, vitrinekasten en nog veel meer naar de voorkamer waar twee stoere, stevige buurmannen met een klein hartje en een flinke dosis humor zich bevonden. Er stond op die plek een overvolle salontafel, een bank en een paar stoelen, waar je in ieder geval nog kon zitten. De stoel aan het raam waar de kunstenaar altijd de straat in de gaten hield, was leeg.
 
De nicht nam me mee naar de tweede etage, naar de slaapkamer van de kunstenaar, waar hij was overleden. Langs een uitpuilende kapstok, stapels schilderijen langs de randen, een steile trap. De kleuren van muren, gordijnen en trappen in het huis waren overwegend beige, groen-bruin. Alsof je in een oude vergeelde ansichtkaart staat. Zo was ook de slaapkamer van de kunstenaar.
 
Toen ik de slaapkamer instapte benam het beeld mij de adem. Zo’n wonderschone dood heb ik zelden gezien. De kunstenaar zat op zijn zwarte bed tegen een beige kussen geleund op zijn opengeslagen dekbed. Zijn donkerblonde haar in een vlechtje naar achter, zijn ogen dicht. Zijn mond ontspannen. Hij had een beige baard, en een groen-bruin leger t-shirt aan. Zijn benen, gehuld in een zwarte joggingbroek, waren opgetrokken, ontspannen lag zijn hand onder zijn been, zijn andere lag op zijn buik. Het deed mij denken aan een 18e eeuws schilderij. Ik zei tegen de nicht: “de kunstenaar is zelf een schilderij geworden”. We stonden samen een tijdje naar hem te kijken.
 
De kunstenaar wilde geen kist maar een opbaarplank en een wade. Voor de wade koos de nicht het groen-bruine gordijn dat voor het trapgat hing. Het gordijn dat hij de laatste 12 jaar bij het in en uitgaan steeds opzij had geschoven en gerepareerd met duct tape toen de gaten erin vielen. We konden de kunstenaar alleen met een brancard door het smalle trappenhuis naar beneden brengen. De buurman had een benedenhuis. Hij stelde zijn huis beschikbaar om de kunstenaar op de opbaarplank te leggen en in het gordijn te wikkelen. Hij snelde naar zijn huis om het in orde te maken. De andere buurman hielp mee de kunstenaar de steile trappen af te dragen, een klein stukje over straat, het huis van de buurman in. In zijn keuken, legden we de kunstenaar over op de opbaarplank in zijn gordijn. Het duct tape zichtbaar. De nicht en de buurmannen namen afscheid en sloten de wade. Toen brachten we hem naar buiten.
 
“Hey” zij een langslopende man: “Is dit niet de man die altijd de stokrozen bij de bomen verzorgde?”
 
Meer weten? Bel 06-20405561 of mail.
 

over Gita

Gita Beets is de vrouw achter het bedrijf betrokken uitvaarten in Den Haag. Zij heeft ruimte, tijd en aandacht voor families, voor jong en oud, om bewust en actief afscheid te nemen van degene die hen lief is. Door een betrokken en warm afscheid kan een dierbare herinnering ontstaan. Zij is lid van het netwerk uitvaartvernieuwers.
 
Gita kan families in een informele sfeer ondersteunen en inspireren bij het organiseren van een uitvaart, van de opbaring tot en met de feitelijke uitvaart. Maar ze kan ook vrijblijvend een gesprek met je voeren om je te informeren over de mogelijkheden die bij je passen.
 

over je abonnement

Nog geen abonnee? Klik hier om je aan te melden. Je ontvangt de eZine "wat moet en 10 dingen die je zelf kan regelen bij een uitvaart".
 
betrokken uitvaarten
verdistraat 78, 2555 ve den haag
tel: 06 - 20405561
kvk-nr: 27354781
 
betrokken uitvaarten   06 - 20405561   www.betrokkenuitvaarten.nl