De cirkel rond! Loop je een rondje mee?
Langzamerhand nader ik de pensioengerechtigde leeftijd en hoewel ik wel minder uitvaarten zal doen, blijf ik actief bij Betrokken Uitvaarten. Een mooi moment om even terug te kijken en jullie uit te nodigen voor een rondleiding op begraafplaats Oud Eik en Duinen op donderdag 3 september om 14.00 uur.
Wat begon met de uitvaart van mijn vader op Oud Eik en Duinen rolde uit tot een eigen Uitvaartonderneming. Vaak kwam ik er terug, vanwege het werk maar ook privé. Ik heb vele herinneringen aan Oud Eik en Duinen…
Loop je mee?
Begraafplaatsmedewerker Erasmus Laurentius verzorgt de rondleiding waarbij we uiteraard van de geijkte paden afwijken….. We hebben een beperkt aantal plekken. Loop je met ons mee? Laat het even weten. Stuur een email aan info@betrokkenuitvaarten.nl
Begraafplaats Oud Eik en Duinen, Laan van Eik en Duinen 40
Veel leesplezier!
De cirkel rond!
Zonder dat ik er erg in had, werd het zaadje voor Betrokken Uitvaarten geplant bij het overlijden van mijn vader Joop. In september twintig jaar geleden, hebben we hem op Oud Eik en Duinen begraven. Joop was een eigengereide vrijdenker. Hij had twee wensen. De eerste was dat de uitvaart moest worden begeleid door een vrouw, de tweede was dat hij weggebracht zou worden op de oude pick-up van één van zijn beste vrienden. En zo geschiedde.
Mijn moeder Riet volgde een jaar later. Zij was een ingetogen Achterhoekse. De rit naar Oud Eik en Duinen was aanzienlijk minder opvallend. Wel hadden we Riet, net als Joop, ook thuis opgebaard, de kist beschilderd en droegen we haar zelf op de schouders naar het graf.
Twee jaar later in oktober 2009 deed ik mijn allereerste uitvaart voor Betrokken Uitvaarten. Ik had de uitvaartopleiding net afgerond. Lisette, een hele goede vriendin van mij, had er alle vertrouwen in en stond erop dat ik de uitvaart van haar moeder zou begeleiden. Het was een warm bad om in een zo vertrouwde omgeving, waar ik de hele familie goed kende, die allereerste uitvaart te organiseren. Ook nu eindigden we op Oud Eik en Duinen om Lisettes moeder te begraven.
Na die eerste uitvaart kwam ik natuurlijk vaak terug op Oud Eik en Duinen. Ik herinner me een uitvaart in een enorme sneeuwstorm. De begraafplaats was maagdelijk en sprookjesachtig en zoooo stil. Het enige geluid waren onze voetstappen, die knerpten in het dikke pak verse sneeuw. Of die keer een éénzame uitvaart, waar toch opeens het nichtje kwam opdagen en we samen haar tante wegbrachten, of de begrafenis van mijn schoonzusje.
De tijd verstreek, en ik kreeg een schrijven dat het grafrecht van de graven van Joop en Riet verliep. “Ach”, zei Erasmus, “het heeft geen haast denk er maar rustig na over wat te doen met de resten.” Mijn dochter had een enorme band met mijn moeder. Zij vond het echt verschrikkelijk als de resten van haar oma in een knekelput zouden verdwijnen. Ook ik had daar moeite mee en na overleg met Kardie en mijn broer, besloten we hen op te graven en te laten cremeren.
Een paar jaar geleden hebben Erasmus, Kardie en ik samen de graven geopend. De botresten uitgegraven en minutieus afgespoeld, en in twee kleine kistjes gelegd. We hebben ze even gestald in de loods van Oud Eik en Duinen en een paar dagen later heb ik ze met mijn auto weggebracht naar het nieuwe crematorium St Barbara.
Ook dat is een verhaal apart: het crematorium was fonkelnieuw, er was nog niemand gecremeerd, maar ze hadden wel twee kisten nodig voor een proefronde. Mochten ze daar de resten van Joop en Riet voor gebruiken? En zo werden zij de eerste twee crematies in St Barbara.
Vele van mijn voetstappen liggen op Oud Eik en Duinen. Ik maak de cirkel weer rond. Het begon op Oud Eik en Duinen en nu in deze uitnodiging voor een rondleiding kondig ik mijn naderend pensioen aan. Nog één jaartje en ik word 67. Ik zal nog betrokken blijven en af en toe uitvaarten blijven doen. Ik heb alle vertrouwen in mijn (sinds 1 januari) mede-eigenaren Kardie en Karen, die Betrokken Uitvaarten zullen voortzetten.